Maak kennis met de kunstenaar: Jon-Paul Wheatley
Maak kennis met de man achter Jon-Paul’s Balls — de buitengewoon creatieve maker wiens met de hand genaaide voetballen miljoenen mensen online hebben geboeid en nu een plekje hebben gevonden in onze Hox Galleries in de Verenigde Staten.
Jon-Paul Wheatley is al zo lang hij zich kan herinneren bezig met het maken van dingen. Gedreven door een combinatie van nieuwsgierigheid en creativiteit heeft hij de gewoonte ontwikkeld om ideeën net iets te ver door te voeren — aanvankelijk op het gebied van UX-ontwerp en apps, maar uiteindelijk uitgemond in de unieke voetballen die nu in overvloed uit zijn atelier komen.
Net als bij velen tijdens de pandemie leidde die nieuwsgierige instelling tot een paar nieuwe hobby’s. Wie had kunnen denken dat wat onverwachte vrije tijd en een set gereedschap voor leerbewerking hem op het pad zouden brengen van minutieus voetbalontwerp — en de ontzettend bevredigende video’s waarin hij elk creatieproces vastlegt?
Gelukkig voor ons heeft Jon-Paul zijn unieke voetballen verspreid over onze Amerikaanse Hoxtons — Williamsburg, Chicago, Portland en Downtown LA — waar ze tot en met 20 juli 2026 te zien zullen zijn in onze Hox Galleries.
Hoewel deze kunstwerken niet te koop zijn, kun je via The Badly Drawn Ball zelf een poging wagen om je eigen ontwerp te maken . Teken een voetbal, voeg deze toe aan de steeds groter wordende galerij met inzendingen en ontdek ballen die zijn geïnspireerd door de collectieve creativiteit van de community via zijn merk, 12 Pentagons.
We gingen met Jon-Paul om de tafel zitten om wat dieper in te gaan op zijn creatieve werkwijze, wat hem inspireert en zijn samenwerking met The Hox.
The Hoxton heeft het geluk dat er tijdens het grote toernooi in al onze hotels in de Verenigde Staten een selectie van jullie unieke, met de hand genaaide voetballen te zien is. Welke van de tentoongestelde ballen heeft het mooiste verhaal?
Het mooiste verhaal is volgens mij waarschijnlijk dat van de eerste WK-bal. Tijdens het eerste WK (in 1930) konden de twee teams die in de finale stonden het niet eens worden over welke bal ze zouden gebruiken. Argentinië wilde met hun eigen bal spelen (de Tiento), terwijl Uruguay het T-Model wilde gebruiken.
Het compromis hield in dat er in de eerste helft met één bal werd gespeeld en in de tweede helft met één bal. Misschien wel een redelijk compromis.
Deze bal is een alternatieve oplossing. Ik heb beide ballen tot één samengevoegd.
Hoe ben je eigenlijk begonnen met het ontwerpen van voetballen, en als de 10-jarige Jon-Paul je nu zou zien, wat zou hij dan volgens jou vinden van de manier waarop je erin geslaagd bent om zo’n creatieve carrière op te bouwen?
Hij zou er waarschijnlijk om lachen en het niet geloven. Toen ik klein was, droomde ik ervan profvoetballer te worden. Het enige probleem was: ik was er niets van en had nooit een kans. Mijn moeder was zo aardig om me een paar jaar lang in de waan te laten dat dit een haalbare weg was, waarna ik er langzaam overheen groeide.
Dus nee, mijn 10-jarige ik zou dit nooit hebben voorzien. Maar ik denk ook niet dat hij teleurgesteld zou zijn. Die voetbalgekte is nooit verdwenen, ze heeft gewoon een andere uitlaatklep gevonden.
Wat trekt je, in een wereld waarin alles om onmiddellijke bevrediging draait, aan in een ontwerpbureau dat is gebaseerd op geduld en uitgestelde bevrediging? En hoe heeft dat de manier beïnvloed waarop je het proces van het maken van voetballen vastlegt?
Het kost wel even tijd om elke bal te maken. Eerlijk gezegd vind ik dat best grappig. Ik houd ervan om dingen te doen en aan projecten te werken die door de meeste andere merken als commercieel niet haalbaar zouden worden beschouwd. We hebben bijvoorbeeld jarenlang geprobeerd om de Badly Drawn Ball nog slechter te maken. Het is veel meer werk om een bal op die manier te maken, en het resultaat is slechter. Dat vind ik grappig.
Maar aan het einde van elk project wacht een mooie beloning: het moment waarop ik de bal voor het eerst opblaas en zie hoe hij tot leven komt. Dan mag ik ermee spelen. Dat moment maakt alle trage momenten de moeite waard.
Wat het vastleggen betreft: tijdens het proces gebeurt alles wat interessant is. De voltooide bal is slechts het laatste beeld. Alle doodlopende wegen en de stukjes die misgingen, zijn meestal leuker dan wat wel gelukt is, dus dat probeer ik vast te leggen.
Je werk is ongelooflijk speels en verlegt vaak de grenzen van wat een voetbal kan zijn. Wat is de drijfveer achter die ‘alles is mogelijk’-benadering van design?
Dat is nog eens wat, hè!
De grote merken spelen het op een andere manier. Zij kopen de rechten. Daardoor worden de ballen automatisch iconisch. Als een bal in de Premier League of op het WK wordt gebruikt, is hij iconisch. Het spel zorgt voor het verhaal.
Andere merken trappen in de valkuil door de stijl van die ballen te willen nabootsen, en ik vind dat ze daar altijd tekortschieten. Ze voelen aan als goedkopere namaakversies van „dé“ bal die in „dé“ wedstrijd werd gebruikt.
Wij spelen op een heel ander terrein. We verkennen de bal vanuit de basisprincipes. De bal kan zijn verhaal niet ontlenen aan een beroemde wedstrijd, dus moet hij op eigen kracht staan en het zelf verdienen. Daar komt de vrijheid vandaan. Als er niets op het spel staat bij de uitslag van een toernooi, kun je de bal meenemen waar je maar wilt.
Hotels zijn niet bepaald de meest traditionele plek om kunst tentoon te stellen. Wat vind je het leukste aan het tentoonstellen van je werk in een ruimte waar mensen het misschien onverwachts tegenkomen in onze Hox Galleries?
[Mijn vrouw] Allison en ik zijn grote fans van The Hoxton. Het merk, het ontwerp, de hele ervaring van een verblijf daar. Dat is precies wat we met 12 Pentagons willen opbouwen, dus het is een eer om hierbij betrokken te zijn en samen te werken met een merk waar we zelf echt fan van zijn.
Wat die onverwachte setting betreft: ik denk dat die goed bij het werk past. Een galerie laat je van tevoren weten dat je iets serieus moet nemen. Een bal die je in een hotel tegenkomt, kondigt zichzelf niet aan. Je stuit er toevallig op en mag zelf bepalen wat het is. Dat is volgens mij een betere manier om een voetbal te ontmoeten.
Je hebt op internet gevraagd of iemand een bal voor je wilde tekenen, en duizenden mensen hebben daarop gereageerd. De ‘Badly Drawn Ball’ leeft voort, en nu hebben we onze Hox-community uitgenodigd om mee te doen. Wat is er aan het idee van een ‘slecht getekende bal’ dat mensen de vrijheid geeft om creatief te zijn?
Mensen zijn creatief! Het feit dat het ‘slecht getekend’ is, neemt juist de druk weg. Zodra je het ‘slecht getekend’ noemt, hoef je aan geen enkele norm te voldoen. Je kunt het niet verkeerd doen. Niemand geeft er een cijfer voor.
Je werk houdt het midden tussen sport, kunst en design. Waar denk je dat het thuishoort – of is dat de verkeerde vraag? En, zoals iedereen altijd vraagt… kun je er eigenlijk ook echt mee spelen?!
We streven ernaar om dingen te maken die mensen als kunst beschouwen, maar mijn achtergrond ligt in productontwerp, en zo ben ik er altijd over blijven denken. Een bal heeft een taak te vervullen. Er gelden beperkingen, hij heeft een functie en hij moet daadwerkelijk werken. Ik ga niet uit van de vraag ‘wat betekent dit?’, maar van ‘hoe is dit gemaakt en waarvoor dient het?’.
Ik lig dus niet echt wakker van de vraag waar het thuishoort. De categorie is het probleem van alle anderen, niet het mijne. Ik maak het liever gewoon en laat de mensen maar ruziën over op welke plank het moet komen te staan. Als het in een galerie terechtkomt, prima. Als iemand ermee over een vijf-tegen-vijf-veld gaat schoppen, ook prima.
En ja, speel er alsjeblieft mee! Dat vind ik belangrijk. Een bal waar je niet mee kunt spelen, is gewoon een beeldje in de vorm van een bal, en daar heb ik geen zin in.
Als je op reis bent, wat is dan het allerbelangrijkste wat je in elke stad doet om inspiratie op te doen?
Een café.
Verwant Verhalen
Je ultieme cadeaugids met
De Ga-naar
We spraken met Victoire Tardy-Joubert, de oprichtster en cadeau-expert van The Go-To, om ons een masterclass te geven over de beste cadeaus dit seizoen, hoe je verborgen cadeaujuweeltjes kunt vinden terwijl je reist...
Ontmoet de lokale bevolking:
Edinburgh Handwerk en Design Bard
Hugo Macdonald en James Stevens, medeoprichters van de in Edinburgh gevestigde winkel en galerie Bard, geloven dat ambacht en design onze dagelijkse ervaring kunnen...
DJ Pinky Perzelle onderzoekt
De beste vinylwinkels in Soho
Er zijn waarschijnlijk niet veel mensen beter geschikt om inzicht te geven in de muzikale botten van Soho, Londen, dan onze vriend Sonny Rooney. Een geboren en getogen Londenaar, Sonny Rooney, aka Pinky ...
